Tapuiten
zijn op de grond levende vogels van rotsige hellingen, toendra's,
droge graslanden, duinen, hoogvenen en heidevelden. Het nest bevindt
zich vaak in een konijnehol. Trekkende Tapuiten bezoeken stranden
en gebieden met kort gras.
Kenmerken
Enige
in Midden-Europa en Noord-Euraziâ (tot in Alaska) broedende Tapuit.
Het uit insekten en ander klein gedierte bestaande voedsel wordt liefst
op schaars begroeide plaatsen verzameld.
Trek
Vanaf
maart-mei tot augustus-oktober te zien. Deze langeafstandstrekker
vliegt van Afrika naar Europa. Sommige trekken nog verder, naar Groenland
of Siberiâ.
Aantallen
Duidelijke afname van de Nederlandse broedpopulatie Ondanks het
stoppen van de ontginning van woeste gronden en de bescherming van
veel van onze duingronden zet de afname van de tapuit door. VooraL de grote milieuproblemen lijken hiervan de oorzaak te zijn. De vermesting
leidt tot het verdwijnen van schrale vegetaties en open, zandige
plekken, die nu juist een onmisbaar deel van de leefomgeving van
de soort vormen. In steppen van pijpestro of duinriet hebben tapuiten
weinig te zoeken. Het terugdringen van de uitstoot van vermestende
stoffen door de landbouw is dan ook de belangrijkste maatregel ten
gunste van de tapuit. Verder dient het beheer van belangrijke broedgebieden
gericht te zijn op het tegengaan van verruiging en verstruweling,
bijvoorbeeld middels plaggen en extensieve begrazing met schapen.
Verstoring van de nesten door recreanten - en hun honden - moet
voorkomen worden. Plaatselijk kan kap van produktiebos op arme zandgrond
de eertijds aanwezige leefomgeving voor de soort herstellen.
