Marmota marmota
staartlengte: 150 - 200 mm
gewicht: 3,5 - 5,5 kg
| Alpenmarmot Marmota marmota |
|
|
|
| Data | lengte: 450 - 520 mm staartlengte: 150 - 200 mm gewicht: 3,5 - 5,5 kg |
| Biotoop | Op 1400 à 2800 hoogte (boven de boomgrens), bij voorkeur op zuidhellingen, voelt de alpenmarmot zich het meeste thuis. Daar bevinden zich alpenweiden, hoogdalen en rotsige hellingen met een ondergrond waarin hij nog zijn holen kan graven. |
| Voedsel | Bij picknickplaatsen langs de alpenwegen leven halftamme alpenmarmotten, die zich door de mens laten voeren. Ze leven in normale omstandigheden uitsluitend vegetarisch: zaden, grassen, kruiden, bloemen en wortels. |
| Voortplanting | Kort na het ontwaken begint in april-mei de paartijd, waarin de mannetjes van de kolonie om het bezit van de territoria vechten. De alpenmarmot brengt voor de nestbouw zelfgemaakt hooi naar zijn hol. De wijfjes brengen er jaarlijks, na een draagtijd van 33 à 34 dagen, 2 à 4 jongen voort. De jonge alpenmarmotten blijven ca. 4 maanden in het hol. Ze ravotten voortdurend; worstelen is een geliefde bezigheid, waarbij ze elkaar met de voorpoten omklemmen en proberen weg te duwen. Het 'kussen' van alpenmarmotten kan men vooral bij moeder en het jong waarnemen. |
| Gedrag | Voor de winterslaap trekken de alpenmarmotten zich in een diep gelegen ketel in de grond terug. De zomerbouw is eenvoudiger dan de wijdvertakte, tot 3 m diepe winterbouw, met zijn woonketel en diverse uitgangen. Voor de winterslaap van zes tot zeven maanden worden deze laatste van binnenuit afgesloten. Alpenmarrnotten leven merendeels sociaal in moederfamilies en grotere gemeenschappen. Er komen echter ook solitaire dieren voor. In kolonies levende dieren zijn zeer waakzaam en gaan bij gevaar op de achterpoten staan en laten een schel gefluit horen zoals bij verstoring door de mens of het opduiken van roofdieren, zoals steenarend, oehoe, vos en lynx. Bij gevaar toont de alpenmarmot zijn opwinding door snelle, verticale slagen van de staart. |
| Kenmerken | De alpenmarmot is een groot, gedrongen knaagdier met korte poten, een vrij korte staart, korte oren en een brede kop. |
| Aantallen | Oorspronkelijk kwam de alpenmarmot in de westelijke helft van de Apen voor, met nog enkele restpopulaties in het oostelijke gedeelte. De huidige grote verspreiding in het centrale deel van de Oostelijke alpen is te danken aan invoering door de mens, evenals de nieuwe, lokale populaties buiten de Alpen, zoals in de Zwitserse Jura en het Schwarzwald. |
|
|
|
|
|
|
|
|