Martes foina
staart: 24 - 28 cm
gewicht: 1,5 - 2 kg
| Steenmarter Martes foina |
|
|
|
| Data | lengte: 40 - 50 cm staart: 24 - 28 cm gewicht: 1,5 - 2 kg |
| Biotoop | Zijn voorliefde voor steenachtige biotopen en schuilplaatsen, zoals steengroeven, rotsige hellingen en ook gebouwen, gaven dit roofdier zijn naam. Net als de boommarter komt de steenmarter in gemengde bossen en bosranden voor, maar daarnaast ook in volkomen bosloze gebieden. Hij voelt zich vooral thuis op boerenerven waar de landbouw nog min of meer kleinschalig wordt bedreven, met oude schuren, heggen en geriefbosjes. |
| Voedsel | Steenmarters zijn verzot op eieren, ongeacht of deze van zangvogeltjes, fazanten of kippen afkomstig zijn. Ze verorberen deze niet altijd ter plaatse, maar verslepen ze vaak naar een veiligere plek. |
| Voortplanting | Steenmarters paren tijdens de zomer. De daaropvolgende draagtijd duurt 9 maanden (inclusief de - voor marterachtigen typische - lange kiemrust). Per jaar is er één worp van twee tot zeven jongen, die na drie maanden zelfstandig zijn en dan een eigen territorium zoeken. Jonge steenmarters zijn te herkennen aan de grijze pels op de rug. |
| Gedrag | Hoewel de steenmarter dicht in onze nabijheid kan wonen, leidt dit nachtdier zo'n verborgen leven, dat hij vaak pas wordt opgemerkt als hij in een kippen- of duivenhok heeft huisgehouden. Het gefladder van de opgesloten vogels zet hem steeds opnieuw aan tot doden, een situatie waarin hij in de vrije natuur nooit verzeild raakt. De steenmarter voert met gemak sprongen van anderhalve meter uit. Ook bij het galopperen maakt hij enorme sprongen. Bovendien is hij een meester in het besluipen, een behendig klimmer en een goed zwemmer. |
| Kenmerken | De steenmarter is in de vrije natuur moeilijk van de boommarter te onderscheiden. Het meeste houvast geven nog de lichtere snuit van de steenmarter en het feit dat bij deze soort de oren nauwelijks boven de kop uitsteken. |
| Aantallen | De belangrijkste vijand van deze marter is de mens, maar tegelijkertijd weet hij zich in diens omgeving beschermd tegen zijn natuurlijke vijanden. Officieel mag hij in een aantal landen, o.a. Nederland, niet meer zonder vergunning worden bejaagd. Er zijn echter maar weinig mensen die een marter in hun omgeving dulden, zodat veel dieren clandestien worden gedood. |
|
|
|
|
|
|
|
|